Jak każdy z nas, dopiero gdy zrozumiałaś, że zbyt często tracimy siebie, żeby dostać od kogoś coś, co tylko my sami możemy dać.
Cieszę się, że udało Ci się otworzyć oczy i mieć odwagę, aby oczekiwać od życia i partnera, abyś dostawała o wiele więcej!

Strasznie mi przykro z powodu tej sytuacji ale wiesz dobrze co Cię do niej doprowadziło prawda ?
I dokładnie to samo może Cię wyciągnąć z tego problemu.

SZCZERE porozmawiania. Bez oglądania się na konsekwencje czy zachowanie faceta.
Musi się obudzić i zacząć słyszeć to co Ty mówisz, bo inaczej zarówno on jak i Ty będziecie mieli straszne życie.

Nie wiem czy zdecydowałbym się na w pewnym sensie „złamanie serca” mówiąc lub pisząc do niego, że był wyjściem awaryjnym. Lecz może się okazać, że tylko taka szczerość dosłownie go „obudzi”.
Jako mężczyźni mamy tendencję do tego, że „niby słuchamy – ale nie słyszymy i nie rejestrujemy”. Czasami to pomaga przebrać nieważne komunikaty a czasami powoduje duże problemy.

Lidio, działaj. Zanim stracisz kolejne lata swojego życia i zmarnujesz jemu więcej czasu, działaj. Porozmawiaj. Jak się obawiasz to napisz emaila. Zrób to jak najszybciej i nie oczekuj zrozumienia ani radości. Im szybciej to zrobisz tym lepiej, a gdy on jest na wyjeździe to jest szansa, że przemyśli to zanim wróci.

Trzymam kciuki!

Wydawało mi się, że Ci odpisywałem na Twoją wiadomość, lecz widocznie internet nie do końca działał gdy byliśmy w Puszczy na Mentalnym Samuraju. Piszę więc raz jeszcze.

Z tego co piszesz, widzę to tak:
Ślub i to, że Ty chcesz a on nie. Pytanie więc czy to dla niego mało ważne bo Cię tak kocha, że papierek lub kolejny pierścionek nic nie zmieni. Czy raczej gdzieś w głębi czuje, że nie chce się z Tobą wiązać na całe życie.

Oczywiście, widząc to co widzisz, czujesz, że niestety jest zbyt mało czułości, więc X=Y. Mało przytula, oznacza że mniej kocha. Nie chce ślubu oznacza to i tamto.

Odpowiedź jest prosta, jak zawsze, więc nie ma co komplikować. Po prostu usiądź z nim i SPYTAJ GO!

Powiedz jak się czujesz, opowiedz o swoich odczuciach, emocjach, pytaniach, rozterkach i zadaj mu konkretne pytanie o co jemu chodzi. Gdzie jesteście jako związek, na jakim etapie. Czego on oczekuje i co może Ci dać. Oczywiście to pytanie może otworzyć tzw. puszkę Pandory, lecz lepsze to, niż bawienie się we wróżkę i myślenie, że wiesz, co ON myśli.

Trzymam kciuki i życzę powodzenia (bo my faceci często mało przykładamy uwagi do tego, co dla Was ważne. Więc jest szansa, że on otworzy oczy po rozmowie z Tobą!).

Po pierwsze gratuluję maleństwa, które gdy się urodzi będzie miało silną mamusię !

Dlaczego tak uważam ? dlatego, że jeśli to nie tylko słowa i pismo… to masz odwagę zrobić to, czego setki tysięcy kobiet nie robi, po czym marnuje i swoje i swoich dzieci życie. Tłumacząc się: muszę z nim być, bo … mamy dzieci!
Bzdura.

Marto, opisujesz dość naturalny proces w związku, który ja nazywam „Ochłodzeniem”, czyli etap już po „Stabilizacji”, w którym mniej się rozmawia, przytula, pisze itp. Lecz w chwili gdy ze sobą mieszasz to jeszcze jest w miarę normalne, a gdy jesteś od siebie oddalony to już zaczyna być poważnym problemem.

Wielokrotnie słyszę historie kobiet o facetach, którzy sami nie wiedzą czego chcą i nie są gotowi na związek czy dziecko. Widzę i słyszę ich opowieści o romansach i zabawie, dopóki coś im się w głowie nie zmieni. Czasami zmienia, czasami nie.

Nie znam Twojej całej sytuacji ale widząc Twoją decyzję mogę Ci jedynie podpowiedzieć: dasz radę, jeśli tylko zechcesz! Możesz znaleźć miłość na jaką zasługujesz! Zasługujesz na pełne wsparcie, zaangażowanie i związek z kimś kto będzie spał koło Ciebie na podłodze i trzymał Cię za rękę, gdy skurcze będą za mocne, a co dopiero na kogoś kto będzie na tyle odważny żeby spędzić z Tobą całe życie, zawsze Cię wspierają, kochając i dla kogo Twoja córeczka będzie tak samo ważna jak dla Ciebie. Nawet gdy to nie będzie fizyczny ojciec – to często widać, że może dać takie same a może nawet i większe uczucie!

Trzymam kciuki i po porodzie zapraszam na jeden z naszych Klubów Rozwoju – tam Cię jeszcze bardziej wzmocnimy

Dziękuję za odwagę żeby to napisać.

To co opisujesz jest niestety codziennością dla bardzo wielu par. Stopniowe wychładzanie się związku to naturalny proces tego, że po 3-6 miesiącach przestajemy być nabuzowani hormonami i podnietami, a zaczyna się normalne życie. Lecz nie jest normalne to, że od 8 lat ktoś nie daje sobie czułości i ciepła. Nie jest normalne to, że facet nie ma ochoty na swoją kobietę. To co robi ? Sam się onanizuje, czy robią to inne kobiety, czy może ktoś zechce mi powiedzieć, że facet nie potrzebuje sexu ? Lub kobieta go nie potrzebuje ? Usypianie własnej seksualności jest przerażające bo to jeden z niewielu sposobów, przez który możemy przekazać swoją miłość w trochę inny sposób niż tylko słowami.

Leżenie do góry brzuchem i olewanie partnera to też dość drastyczne pokazanie, że temu komuś zależy bardziej na własnym komforcie niż na drugiej osobie. Bez względu na wiek, na czas i na długość związku, można zachować namiętność, wrażliwość i ciepło rodzinne. Dlatego sugeruję mocne przemyślenie tego i przedyskutowanie z partnerem!

Szybka rada:
Powiedz wyraźnie co czujesz,
czego Ci brakuje
i oczkuj wzajemności. Nie pozwalaj na olanie tematu lub omijanie.

Wybierz się na nasze szkolenie: Kobieta To Ty, wtedy nabierzesz więcej energii żeby to zrobić i poznasz sposoby, które działają.
Gdy on będzie chciał z Tobą i dla Ciebie zmienić swoje złe nawyki (bo niestety nie zawsze chcą…) wtedy szkolenie: Facet Prawie Idealny, które otworzy mu oczy na nasze egoistyczne i chamsko-męskie zagrywki.
Po tym dopiero będziecie mogli wspólnie przyjechać na szkolenie: Idealne Związki i albo uratować to co Was łączy albo uzmysłowić sobie, że czas na poważne decyzje i może czas przestać siebie nawzajem niszczyć…

Trzymam kciuki!